نيست ، بلكه در مقام پاسخ دادن از موضوع ظهار است . بر اين پايه ؛ چون سلول جنسى از زوجه گرفته شده ميان طفل شبيه‌سازىشده و زوجهء صاحب سلول جنسى ، رابطهء مادرى برقرار است و رحم ، جايگاه رشد جنين است نه دليل مادر بودن صاحب رحم . 2 . سلول جسمى از مردى نامعين و سلول جنسى از زن معين : در اين صورت ظاهرا ميان مرد و طفل ، نسبت شرعى ابوّت ثابت مىشود و ميان زن و طفل نسبت شرعى ثابت است به‌ويژه كه در رحم همين زن نيز رشد كند . البته اگر در رحم اجاره‌اى رشد كرد ، حكم نيز تغيير نمىكند كه پيش از اين گفتيم . 3 . همان حالت پيشين با اين فرض كه زن نيز نامعين باشد : در اين صورت ، چون فرض بر اين است كه پدر و مادر هر غير مشخص هستند ، رابطهء نسبى وجود ندارد . البته اگر نطفه در رحم اجاره‌اى كشت شود ، همان بحث گذشته پيش مىآيد ؛ ولى مىتوان در حقوق موضوعه ( بر پايهء قوانين فرزندخواندگى ) صاحب رحم را مادر قانونى وى دانست . 4 . سلول جسمى از مرد معلوم و سلول جنسى از زن معلوم شوهردار باشد و نطفه در رحم همين زن كشت شود : در اين صورت ، فرض اين است كه اين عمل ، زنا محسوب نمىشود . برخى بر اين باورند كه اگر طفل شبيه‌سازىشده از هر دو سلول به وجود آمده و وجود هر دو سلول ، موجب شكل‌گيرى آن است ، طفل به آن مرد و اين زن ملحق مىشود ؛ يعنى آن مرد ، پدر و اين زن ، مادر شرعى او شمرده مىشود . « 1 » 5 . سلول جسمى و جنسى هر دو از يك زن گرفته شود : در اين صورت ، ظاهرا حكم شرعى ، جواز است و در نتيجه ، طفل فرزند اين زن و زن مادر او شمرده مىشود و احكام فقهى و حقوقى نيز بر اين رابطه استوار است ؛ ولى طفل بدون پدر خواهد

--> ( 1 ) . سيد على موسوى سبزوارى ، الاستنساخ بين التقية و التشريع ، ص 161 .